itoku

เกรดออกแล๊ววว

ออกมาสะทีไอ้เกรดปี 3 เนี่ย มันช่างยากลำบากเหลือหลาย เฮ้อ ! อกกได้ก้อโล่งอกไปตามๆกัน ปีนี้ก้อได้ค่อนข้างดี เสียตัวเดียวเอง ( มันเป็นเพียงความผิดพลาดเล็กน้อยนะเคอะ เหอๆๆๆ มั๊ง!?) วิชานั่นมันก้อคือ... Q.A. นั่นเอง โถๆๆ เพื่อนๆที่ยังไม่ได้เรียนบริหารคงนึกไม่ออก แม้แต่ตัวข้าพเจ้าเองก้อเถอะ (แหะๆๆ) แต่ถ้าเป็นภาษาไทยก้อคือ การวิเคราะห์เชิงปริมาณ เห็นมะ คนเรียนบริหารคงหนาวๆกันแล้วสิ มันก้อเป็นวิชาคำนวณประเภทหนึ่งที่มันยากโครตๆอย่างกับเห็นแมงสาบทั่วห้องนั่นแหละ ปีนี้ล่อเข้าไป D dog เต็มๆ

ส่วนไอ้วิชาที่ดีจัยก้อมีนะเพื่อนๆ มันก้อคงเป็นวิชานโยบายผลิตภัณฑ์และราคา เป็นวิชาที่หืดขึ้นคอ และ ขนคนโง่ขึ้นเอน่ะ วิชาเนี๊ยจารย์เค้าน่ารักนะ แต่ให้เกรดโหดชะมัดยาด มีคนได้ไม่กี่คนเอง แต่คนที่ได้มาทีแทบจะปิดซอยเลี้ยง (เอ่อ เพื่อนๆคะ สำหรับผู้ได๋ที่รู้จักเฮา เฮาจะแกล้งไม่ฮู้จักเน๊อออ กัวเสียตังค์อ่ะ) ส่วนวิชานี้ต้องขอขอบคุณเพื่อนๆ ที่ช่วยเสียสละการทำงานกลุ่มที่มากกว่าเค้า (มากๆ) นะคะ ขอบคุณ แอน หญิง สอง อ๋อย กุ้ง ไหม เดียร์ แล้วถ้าจะให้ทำไรให้ก้อจะตอบแทนต่อไปนะคะ (จาก..ผู้เป็นหนี้พระคุณ) แล้วก้อพี่ๆที่เป้นที่ปรึกษายามขาดแคนด้วย ขอบคุณอีกครั้งค่ะ

อย่าไปพูดถึงที่แล้วๆมาเลยเนอะ มาทำเทอมนี้ให้ดีดีกว่า ดูเทอมสองนะว่าจะห่วยได้อีกสักแค่ไหน

เพื่อนคะ ขอบคุณนะคะที่ยังดูอยู่จนถึงตอนนี้ ถ้าจะแสดงความคิดเห็นได้ก้อเชิญเลย (เพราะตอนนี้ยังไม่มีไรเขียนแล้วอ่ะ)

มาทบทวนปีเก่ากันดีกว่า

นึกถึงเมื่อปีก่อนมีอะไรที่ผ่านมาเยอะเลยเนอะทั้งดีแล้วก้อร้าย (มาประดังกันแทบไม่ทันตั้งตัว) แต่คนอื่นคงก้อคงต้องผ่านมากันด้วยกันทั้งนั้นหนิเนอะ แต่ไม่รู้ทำม๊าย...ชั้นมันต้องโดดหนักกว่าคนอื่นหลายเท่าตัวนัก (แหมๆๆๆ ยัยป้าแก่ก้อ ถ้ามันโชคร้ายที่เกิดขึ้นกะตัวก้อต้องว่าร้ายกว่าคนอื่นแน่ล่ะ แต่พอทีโชคดีไม่เห็นแกบอกว่าโชคดีกว่าคนอื่นเลยนะยะ) คัยจะอ่านก้อได้นะคะ ไม่ถื่อค่ะ ส่วนคัยที่โชคชะตาเหมือนกันก้อมาเมนต์ได้นะคะ จักขอบคุณยิ่ง (อ้วก)

" ความรัก"

มาเรื่องแรกเลยอยากนำเสนอมั่กๆ คื่อ "เรื่องความรัก" ฮ่าๆๆๆ พอพูดเรื่องนี้เพื่อนๆแทบขำกันจนสลบ (พร้อมกับตบป้าแก่สลบไปด้วย) แหม รู้สึกว่าป้าแกเนี่ยจะชอบคนเค้าไปทั่ว ก้อเพราะชอบแอบปลื้มคนเก่งนี่ แต่ที่แน่นอนแล้วก้อไม่มีวันเสื่อมคลายน่ะก้อต้อง ป๋า Gackt คนเดียวเท่านั้น (หุๆๆๆ ชอบมาตั้ง 5-6 ปีแล้วนี่จ๊ะ) เก่งจ๊าง เก่งได้เก่งดีจนอีชั้นจะอกแตกตายกะป๋าแล้วนะจ๊ะ ขยันออกงานให้กระเป๋าตังค์ซูบไปเลยนะยะ อะแฮ่มๆ เอาล่ะกลับมาต่อเหอะ เด๋วชั้นจะบ้าไปอีกนาน เริ่มมาตั้งแต่พี่ ล. (ขอเป็นอักษรนะจ๊ะ เด๋วคัยมาอ่านแล้วจะจำได้) ชอบมาปีสองไล่ยันปีสาม ไม่รู้ชั้นประสาทไปหรือเปล่าที่ชอบคนนี้เนี่ย หล่อก้อไม่หล่อ แต่ที่แน่ๆ ใจดีมากๆ แล้วก้อรวยค่ะ เหอๆๆๆ แล้วก้อที่ขาดไม่ได้เพื่อนอีฮั้นค่า หน้าตาก้อดี ดำขำสุดๆ แต่หล่อค่ะ รวยค่ะ ขึ้นต้นด้วย บ. มาเป็นช่วงปลายปีดีกว่านะ ก้อคงต้องเป็นแซมค่ะแซม อันนี้บอกชื่อได้เพราะอ่านภาษาไทยไม่เป็น ฮิๆๆๆเอาจัยเก่งอ่ะ สุดๆเลยแต่แซมต้องหลอกป้าแน่ๆ เพราะงั้นเลยทิ้งค่ะทิ้ง (หน้าตายั่งงี้ แกยังจะทิ้งแฟนอีก เฮ้อ ขึ้นคานแน่ๆ) ตามมาติดๆเจ้าค่าคนนี้ชอบยันตอนนี้เลย กำลังเห่อสุดๆ เป็นเพื่อนค่ะ ขึ้นต้นด้วย ด. สงสัยจังว่าจะแอบมาดูเปล่า หน้าตาดี(คิดว่านะ แต่ทามม๊าย...เพื่อนชั้นมันคิดว่า "แกก้อหน้าตาดีนะ แต่ทำมัยเลือกคนได้สินคิดอย่างนี้วะ" ฮือๆๆๆ มันว่าสเป็คป้า) เรียนเก่งค๊า...สุดๆเลย (บ้าคนเก่งนี่จ๊ะ) รวยด้วย แต่ก้ออย่างว่าแหละนะ ป้าก้อแก่แล้วล่ะ จะหาให้แก่กว่านี้คงยากแล้วนะ (มันมีแฟนกันไปหมดแล้ว) รับสมัครนะจ๊ะ น้องสุดหล่อ หุๆๆๆๆ

"การเงิน"

การเงินคงพูดไม่ได้มาก เหอๆๆ ก้อเพราะยังรับกะตังค์จากท่านพ่อท่านแม่อยู่น่ะสิเจ้าคะ แต่ช่วงนี้ ทามม๊ายใช้เงินหมดไปกับการ์ตูนเกย์ (ไม่อยากพูดคำนี้เล๊ย...) ไม่อยากซื้อเลยนะ แต่เพราะความคลั่งไคล้ส่วนตัวน่ะสิ ตอนนี้ไม่มีที่เก็บแล้วอ่ะ ทำไงดีส่วนที่สองที่ใช้เหรอ ก้อคงเป็นเรื่อง กิน มันก้อแหงอยู่แล้วเล่นกินไม่ยั้งเล๊ย น้ำหนักมันขึ้นจนหยุดไม่อยู่แล๊ว...ทำงายดีคะ มีคัยช่วยเหลือได้มั่งโปรดบอกข้าพเจ้าด้วย ฮือ....ส่วนที่สามคือ ลาภค่ะลาภ ได้ของขวัญวันเกิดจากครอบครัวเป็นเงิน (ความสุขเล็กๆน้อยๆ) แต่ได้มาไม่ทันไรมันก้อต้องไปฝากด้วยคำประกาศิตของคนอบครัว เพราะกัวเอาไปใช้ซื้อของป๋า Gackt สะจนหมด เสียดายจัง)

"สุขภาพ"

เป้นงัยกันบ้างคะช่วงนี้ อากาศเปลี่ยนแปลงบ่อยระวังสุขภาพด้วยนะคะ เพราะอีชั้นเป็นแล้วค่ะ ไอ้เจ้าตัวไข้หวัดเนี่ยทำเอาโทรมเป็นเดื่อนๆ (น้องๆเพื่อนๆเป็นเหมือนกันมั๊ยคะ ถ้าเป็นไม่หนักล่ะก้อไม่กี่วันก้อหาย แต่ถ้าเป็นหนักล่ะก้อเป็นต่ออีกหลายเดือนเลย) แต่ถ้าแค่ไข้หวัดคงไม่มาบ่นยั่งงี้หรอกค่ะ

ตั้งแต่ต้นปีก้อไม่เท่าไหร่แต่พอมากลางปี โดนเลยค่ะโดน โดนเตารีดลวกอย่างจัง ตอนนี้ยังเป็นแผลเป็นที่แขนอยู่เลย ยาวเกือบ 3 นิ้ว ตอนที่โดนลวกเคยมีตำราว่าให้เอายาสีฟันทาให้เย็นจะได้ลดความร้อนชะม๊ายค๊า น่านแหละทำตามนั้นเลย แต่ด้วยความโง่บวกกับความสับสน เลยคว้าไปเอายาสีฟันสมุนไพรที่ไม่มีความเย็นหลงเหลือเลย เท่านั้นแหละแสบสุดๆ เพราะมันก้อลวกต่อสิเจ้าคะ ตอนนี้เลยยังเป็นแผลเป็นงัยล่ะ

แผลที่ 2 ก้อเกิดจากความงี่เง่าของตนเองอยู่ดี เรื่องมันเริ่มต้นที่ความอยากค่ะ ก้อต้องเป็นความอยากกินอยู่แล้ว ท่านแม่ซื้อฝรั่งมาฝากค่ะ แต่เป็นลูกๆนะ ด้วยความที่เมื่อก่อนอยากกินฝรั่งก้อจะสับเอา (จิงๆนะ) แต่ไม่ละเอียดหรอก ด้วยความที่ท่านแม่อยู่ที่บ้านด้วยจึงเริ่มการใช้แรงงานเถื่อนให้หม่าม๊าช่วยเฉาะให้ ท่านแม่ตอกกลับด้วยความหวังดี "ถ้าอยากกินก้อเฉาะเอง!!!" เอาล่ะค่ะคงต้องบอกกันว่า แล้วงัยล่ะ ก้อคงถูกมีดบาดล่ะสิ ช่ายค่ะ ถ้าถูกมีดบาดเล็กๆจะไม่เอามาเล่าเล๊ย... แต่มันเฉาะพลาดสิคะ ด้วยความที่ไม่เป็นเฉาะหันเข้าหาตัว ลืมบอกไปด้วยว่าเพราะความเห่อของใหม่ค่ะ มีดใหม่ๆเลย อยากรู้ว่าคมมั๊ย ตอนนี้เลยไปบาดเข้าที่ข้อมือตรงกลางเลยล่ะค่ะ เท่าน๊านแหละด้วยความที่เป็นคนกลัวเข็มกลัวเลือด (ตอนนั้นเลือดกระชูดเจ้าค่ะ) วิ่งหาท่านแม่ทันทีพร้อมกับไอ้เลือดกองนั้น มือขวาก้อถือมือซ้ายที่โชกเลือด แม่เห็นก้อแทบลมจับ แต่โชคดีนะที่ไม่ลึกถึงเส้นเลือด แต่ก้อได้แผลใหญ่มา เล่นเอาปวดข้อมือนานเลย ตอนนี้ก้อยังเป็นแผลอยู่อีก อ้อ! พร้อมกับสโลแกนใหม่ของท่านแม่ว่า "ต่อไปถ้าอยากกินฝรั่งแม่จะเฉาะให้จนกว่าจะมีแฟนมาทำให้ แต่ถ้าแกขึ้นคาน แม่ก้อจะเฉาะให้จนแกแก่ก้อยอม"

"การงาน"

วุ่นจริงๆค่ะช่วงนี้ เป็นช่วงที่งานเข้ามาไม่ขาดสาย ถ้าทำแล้วได้เงินจะไม่ว่าเล๊ย...งานเล่นเข้ามาตลอดแล้วยังจะมีความวุ่นวายของบรรดาคนที่ไม่ช่วยงาน แต่ "ปะหน้าเอาผ้ารอด" แกล้งค้างบ้านเพื่อนสักวันสองวันให้ดูเหมือนทำงาน ถึงแม้จะอยากไปเป็นลูกจ้างเพื่อแลกกับเศษเงินไม่กี่บาท โดยที่ไม่ให้ความร่วมมือกับชาวบ้านบ้างเลย แต่ก้ออย่างว่าแหละ ช่างมานเถอะ ต่อไปมันอยู่กลุ่มใหม่มันก้อคงปรับนิสัยได้บ้าง เอาชั้นไปเป็นสะพานเข้าหากลุ่มใหม่ โดยให้ชั้นไปผิดใจกับเค้า ซ๊าก...วันนะซ๊าก...วัน กรรมมันมีจิง หึๆๆๆ แต่เทอมนี้ก้อค่อยยังชั่วได้เกรดดีขึ้นมาบ้างจากความพยายามของตัวเองล้วนๆ (แต่เห็นดวงว่า ปีหน้าคงต้องสงบปากสงบคำไว้บ้างก้อดีนะ เค้าว่าจะมีปากเสียง (อีกแล้ว เฮ้อ...) กับเพื่อนร่วมงานและอาจารย์ แง๊...) แต่ก้อต้องพยายามกันต่อไป ต้องพยายามค่ะ เค้าดูดวงให้นะ (อีชั้นบ้าดวงค่ะ) ว่าจะรวยค๊า...เป็นเศรษฐีเลยนะจ๊ะ สงสัยโชคชะตาคงจะให้ผ่านกรรมก่อนละม๊าง ให้เป็นอุปสรรคก่อนแล้วค่อยไปพบกับความสุขทีหลัง

จบแล้วค่ะ เรื่องราวของปีก่อน มีทั้งสนุก เศร้า ตกจัย ตื่นเต้น ครบรสชาติชีวิต แล้วก้อเพื่อนๆที่ให้กำลังใจกันมาตลอด รวมทั้งผู้อ่านที่อ่านมได้ถึงขนาดนี้ ก้อขอให้ผุ้อ่านทุกๆคนไม่ว่าจะศาสนาไหนๆ มีความสุขความเจริญ คิดสิ่งใดก้อสมความปรารถนา และขอให้มีความสุขทั้งกาย วาจา ใจ นะคะ ขอบคุณที่อ่านค่ะ ใครมีประสบการณือะไรก้อเล่าสู่กันฟังได้นะคะ เหมือนได้ระบายออกงัย บ๊ายบาย

รูปอีชั้นเอง

โห โครตภูมิจัยเลยว่ะ ไอ้รูปเนี๊ย ต้องขอบจัยน้องๆที่ถ่ายได้ดีทั้งสีทั้งแสงเอื้ออำนวย (ที่มันน้อยๆจนมองไม่ออกว่าสวยเปล่าน่ะ) แต่เรื่องของเรื่องน่ะ มันเป็นความฟลุ๊ค ถ่ายออกมาแล้วสวยกว่าตัวจริงนิดหน่อย (แหลสุดๆ โครตแตกต่างจากตัวจริงเลย) เป็นรูปงานบายเหนี่ยให้พี่ๆน่ะ ปีนี้พวกเราเป็นเจ้าภาพน่ะ ถ้าไม่ไปก้อน่าเกียดแย่ ให้เกียรต์รุ่นพี่บ้าง เค้าอุตส่าห์ดูแลเรามานาน (ตรงไหนวะ) แต่ได้ภาพสวยๆมาก้อกำไรละ จะได้เอาไว้หลอกหนุ่มๆได้บ้าง เหอๆๆๆ